کاشکی میشد آدمارو زنده کرد اما این خاطراتشونو که همیشه توی دلهای ماحتی از زمانی که بودند عزیزترن اما........................

امروز قاب عکس قدیمی و باز کردم  خیلی وقت بود کسی طرفش نرفته بود ودست نخورده بود. صفحه ی اولش و که باز کردم سخصی با دست خطی زیبا و خوانا نوشته بودما که رفتنیم اما............

نمی دم منظورش از اما چیبود.

عکس عروسی مادربزرگم صفحه ی دومش بزرگ قرارداشت. صفحه ی دوم دوباره همون شخص باهمون دست خط نوشته بود ای کاش هیچ وقت از دستت نمی دادم اما.....................

دوباره نفهمیدم منظورش از اما چیبود.

وقتی برگه ی سوموبازکردم عکس پدرم و پدربزرگم و مادربزرگم و عمو و عمه و..........خاندانی بود عکس برام خیی جالب بود برگه چهارم نوشته ی دیگری دیدیم که اینبارنوشته بود همیشه دوستت داشتم و به خاطر ازجونم مایه گذاشتم اما تو.............

نتونستم طاقت بیارم به صفحه ی آخررفتم  توی اون صفحه نوشته بود نامرد هیچ وقت نزاشتی بیشتر از این پیشت باشم

عشقمو بهت کم کم نشون بدم که ازم سیرنشی و بری اما تو از من خواستی که به آخربزنم و تمام عشقمو بهت نشون بدم و که آخرعشقم من این بود خودم و فدای توبکنم و چون قلبت مریض بود وبه قلب فوری نیازی داشتی قلبمو بهت دادم و دیدی خودم و فدات کردم این آخرعشقم به تو بود.

 میدونید به چی پی بردم به اینکه مادربزرگم قبلا نامزد داشته اما نامزدش به خاطر اون جونشو هدیه کرد به معشوقش.